ماه رهایی رمضان ما ه رهايي ماه عشق و هم صدايي ما ه پيدا كردن راه رسيدن به هر صفايي ماه مهر و نور ايمان طلو ع خورشيد قران ماه ميز باني خالق با يه دنيا لطف واحسان پا شو دنيا رو رها كن اسمشو با عشق صدا كن پا شو با بارو ن چشمات ب

با همه زرنگیاتم آخرش اول راهی دل نبند به این زمونه نه به این خیال واهی فکر نکن با همه دنیا می تونی تنها بجنگی میون این همه آهن خودتم از جنس سنگی سخت نگیر دل دیونه دنیا جای آدما نیست

توی این گلدون خالی گلی بود از جنس احساس تو دل سیاهی شب می درخشید مثل الماس خسته شد گل از زمونه دل سپردش به تباهی خواست که با نور آشنا شه غرق شد اما تو سیاهی حالا این گلدون بی گل قدر و قیمتی نداره دست بی رحم زمونه تو دلش